Film: 1984 - Michael Anderson (1956)
1984 - Michael Radford (1984)
Equals - Drake Doremus (2015)
Orwell'in efsanevi eseri 1984'ün konusunu, okumamış olsa da bilmeyen yoktur diye düşünüyorum. Meşhur "big brother is watching you" hikayesi. Okuduğum en korkunç kitaplardan biri sayılabilir. Bu korkunçlukta acı gerçeklerin yüzümüze çarpılmasının payı büyük.
Film uyarlamalarına baktığımızda ise temel problemin kitapta yer alan ana karakterler Winston ve Julia arasında geçen aşk hikayesinin bilindik bir aşk hikayesi formatına sokulmuş olması. 1984'te geçen aşk kavramı "ay aşkım ya çok tatlısın"vari bir aşk kavramı değil sevgili "ay hadi şu kitabın filmini çekelim"ci arkadaşlar. Eğer bir kitabın film uyarlamasını yapmak istiyorsanız lütfen kitapta anlatılan şeyleri iyi özümseyin. 1984'teki aşk kavramı bir başkaldırı hareketi, şayet kitapta Julia bunu açık ve net bir şekilde ifade ediyor. Ama "on screen romance" izlemeye meraklı seyircinin isteklerini karşılamak amaçlı mıdır nedir Winston ve Julia'nın olduğu sahneler romantik bir algıyla bezenmiş.
1956 versiyonunu direkt olarak es geçiyorum, karman çorman, pek çok sahne eksiği barındıran, sanat yönetmenliğinin de haliyle oldukça vasat olduğu bir uyarlama. Sınıfta kalıyor.
1984 yılında çekilen ikinci uyarlama aslına oldukça sadık kalma çabası göstermiş, bu yüzden takdir edilesi. Fakat ne olursa olsun kitabın etkileyiciliğinden kat be kat uzakta. İzlerken ne bir korku hissi uyandırıyor ne de kendinizi sistemin gücüyle çevrelenmiş hissediyorsunuz. Aslına bu kadar uyan bir uyarlamada bile bunu düşünüyorsak demek ki 1984 sinemaya uyarlanmaması gereken bir yapıt. Hikayeyi oluşturan sözcükler o kadar güçlü ve gerçek ki zaten halihazırda okurken kafamızda canlandırdığımız dünya en iyi uyarlamalardan bile daha iyi oluyor.
Gelelim Equals'a. 2010 sonrası sinemanın mahvetmediği ne yok ki bunu da mahvetmesin. Oyuncular arasında Kristen Stewart'ın ismini görünce heyecanlanmama yol açsa da, kendinden serbest uyarlama diye bahseden Equals tam bir felaket. Eleştirdiğim en büyük mesele olan aşk kavramını almış ve distopik dünyanın içini tamamen boşaltarak bu dünyanın ortasına yerleştirmiş. E hani sistem diyorduk, başkaldırı falan. Tamam ana karakterler sevişiyor da niye sevişiyorlar? Zaten her sene peydah olan milyonlarda rom-com'da da bu olay anlatılmıyor mu? Bütün zorluklara göğüs geren sevgililer ayakta kalır. Ne gerek vardı şimdiye kadar yazılmış çekilmiş her bilimkurgudan parçalar alıp birleştirip bu kadar hengame yaratmaya.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder